1736019749.png)
به افتخار معلمانی که فراتر از واژهی "معلم" بودند…
گاهی «معلم» فقط یک شغل نیست، یک جانفشانی است، یک ایثار بیحد، یک عشق بیمرز…
بیایید یادی کنیم از آنهایی که جان، سلامتی، زیبایی، مال، و تمام هستیشان را وقف آیندهسازان این مرز و بوم کردند:
✅ حمید کنگو زهی، معلم سیستانی که زیر آوار ماند تا شاگردانش زنده بمانند…
✅ اکبر عابدی، خودش سوخت تا هیچ شاگردی در آتش نسوزد…
✅ کاظم صفرزاده، در سیلاب لرستان رفت تا نجاتبخش دانشآموزش باشد…
✅ محسن خشخاشی بروجردی، معلمی که مظلومانه در کلاس درس، شهید شد…
✅ حسن امیدزاده، چهرهاش را فدای نجات دانشآموزان از آتش کرد…
✅ حمیده دانش، در مشهد جان داد تا ۱۲۰ دانشآموز را از غرق شدن نجات دهد…
✅ محمود واعظینسب، خودش را سپر سقوط تیر دروازه کرد تا شاگردی آسیب نبیند…
✅ امیر صادقی، زیر سقف مدرسه کانکسی ماند تا جان شاگردانش را نجات دهد…
✅ محمدعلی محمدیان، موی سرش را برای همدلی با دانشآموز بیمارش تراشید…
✅ سعید حاجیزاده، یکی از کلیههایش را به دانشآموز نیازمند اهدا کرد…
✅ علی بهاری، بخشی از کبدش را بخشید تا شاگردش زندگی دوباره یابد…
✅ معصومه خوشکام، با تخت و بعد از عمل دیسک، در کلاس حاضر شد…
✅ احسان موسوی و ثریا مطهرزاده، تمام داراییشان را خرج درمان شاگردشان کردند…
✅ زهرا آرامش، ۲۳ سال خدمتش را وقف آزادی جوانی کرد که شاید معلمی نداشت…
🏷 معلمان، ستونهای جامعهاند.
تضعیف آنان یعنی ترک انداختن در بنای جامعه…
با افتخار بنویسیم: "من مدیون یک معلمم…"
اولین دیدگاه را ثبت کنید.